منوی اصلی
Skip Navigation Links

تازه ترین ارسال ها
* شهادت امام حسن عسگری علیه السلام

* هجوم به خانه ی وحی و شهادت حضرت محسن

* پیشگویی از مظلومیت امیرالمومنین علیه السلام

* شهادت امام رضا علیه السلام

* شهادت کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام

* رحلت پیامبر مکرم اسلام صلی الله علیه و آله و سلم

* اربعین حسینی

* نقش حضرت رقیه در احیای امر امام زمانش حضرت اباعبد الله الحسین علیه السلام

* امام زمان عجل الله منتقم خون سیدالشهداء علیه السلام

* خطابه اهل بیت علیهم السلام

ناتوانی بشر از معرفت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف

ناتوانی بشر از معرفت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف

مقام اهل بیت علیه السلام چنان مقام والایی است که عظمتش با هیچ عقل و فکری قابل ادراک نیست. در واقع عظمت خداوند در انوار پاک چهارده معصوم علیه السلام تجلی کرده است.

 همان طور که در ذیل آیه شریفه ی: تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ. خجسته باد نام پروردگار شكوهمند و بزرگوارت . رحمن 78

امام باقر علیه السلام  فرمودند: مائیم جلال خداوند و کرامت او که گرامی داشته است خدا بندگان خود را به طاعت و محبت ما.(تفسیر لاهیجی)

همان گونه که ذات و صفات خدا برای ما قابل شناخت نیست، صفات ائمه اطهار علیه السلام نیز قابل شناخت نیست. همان طورکه در حدیثی از امام صادق علیه السلام آمده است:

مردم، از پی بردن به کنه صفت خداوند ناتوانند و همان گونه که از پی بردن به گوهر صفت خدا عاجزند، توانِ فهمِ حقیقتِ صفت رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم را نیز ندارند و همان سان که از دریافتِ کنه صفت رسول عاجزند، از درک ژرفای صفت امام نیز دور و بی بهره اند و... ( بحارالانوار ج67 ص65)

البته در این جا یک نکته قابل ذکر است که هیچ مخلوقی را نمی توان با خدا مقایسه کرد؛ چرا که او فوق بی نهایت است.

اگر همه ی انسان ها عقل هایشان را روی هم گذاشته، بخواهند پایه بلند این مقام را درک کنند، هرگز نخواهند توانست. همین قدر که خداوند متعالی، این معرفت را به ما داده است که بدانیم آن ها در چنان مقام والایی هستند که ما نمی توانیم بفهمیم. همین خودش کمال است.

اگر همین اندازه بفهمیم که از درک مقام والای ایشان ناتوانیم، باید خدا را بسیار شاکر باشیم که چنین معرفتی به ما داده است. این حقیقت نیز به برکت تعلیم خود آن ها است وگرنه به هزاران غرور مبتلا می شدیم و ادعای درک مقام ایشان را می نمودیم.

کسی مدح و ثنای ائمه هدی علیه السلام  را به حد شایسته نمی تواند اظهار نماید چون اصولا مقام علمی عالِم را باید اعلم بشناسد و مرتبه ی فضل فاضل را باید افضل بداند، چگونه ممکن است کسی که دانا بر امری نیست خصوصیات آن را بیان نماید!!!!

قرآن به ما فرموده است: و جز اندکی از دانش به شما داده نشده است. اسرا 85

در مرتبه بعد، خود اهل بیت علیه السلام فرموده اند که مقام ما بسیار بالاتر از آن است که برای شما قابل فهم باشد. آن ها در چنان اوجی هستند که اگر ما هزاران سال با تندروترین مرکب ها نیز حرکت کنیم، به معرفت آنها نخواهیم رسید.

کسی جز امام، معرفت به علم و صفات و فضل و کمالات امام را ندارد و نمی تواند از جلالت و کمالات نفسانیه و مقامات در نزد خداوند به طور کامل آگاهی دهد و یا مدح و ثنای آنان کند و اوصاف ایشان را برشمارد.

در فرازی از زیارت جامعه کبیره آمده است که: مستبصر بشانکم

یعنی من خواهان آگاهی و بصیرت در شناختن شان و مقام شما هستم. در این جمله از زیارت اشاره دارد که من ناتوانم از این که در شناختن مقام و مرتبه ی شما ادعای بصیرت و آگاهی کنم. زیرا قدرت بشری را به بلندای مقام ائمه علیه السلام  که انوار خداوند و نمایانگر صفات او هستند راهی نیست و شناختن کنه صفات الهی برای بشر مقدور نیست.

و همچنین در فرازی دیگر چنین آمده که: مقرّ بفضلکم

یعنی اقرار به فضلیت و برتری شما دارم و محتمل و معتقد به مقام علم و دانش شما هستم و به عهد و ولایت شما و حقانیت شما معترف و اقرار کننده ام. اما در پایان باید گفت: و لا ابلغ من المدح کنهکم و من الوصف قدرکم

این معنا روشن است که فکر و بیان ما قاصر از توصیف کردن و مدح و ثناء نمودن آن بزرگوارن است و نفوذ علم و مرتبه و کمال ما پایین تر است از آن چه که بتوانیم به کنه اوصاف ایشان رسیده و به عصمت و عظمت و جلالت آنان پی بریم. اگر هم مقامی از ایشان بیان شده، از فرمایشات و سخنان یکی از خود آن بزرگواران است و اِلا چه کسی می تواند و یا چه می داند که از اوصاف آنان سخنی گوید!!!

پس در نتیجه صنوف مختلف خلق از ملائکه و پیغمبر و صدیق و شهید و عالم و جاهل و صالح و جبار و معاند همه به مقامات والای ائمه هدی علیه السلام  معترف اند و قصور خود را نسبت به کنه مقام ایشان اظهار دارند.

و می دانند که عقل ها بسیار ناتوان تر از آن است که به درک مقام و مرتبه سلام الله علیها وجودی امام دست یابید که در اوج عظمت و نورانیت قرار دارد.

 این نکته را همواره باید در نظر داشت که درباره ی مقام والای امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف هزاران مرتبه معرفت وجود دارد که به هر یک از ما، به اندازه ی ظرفیت و لیاقتمان، مرتبه ای از آن عطا شده است؛ البته اگر شخصی بکوشد و همت داشته باشد. و به برکت عنایات اهل بیت علیه السلام می تواند تا حدودی این معرفت را کامل تر کند.

این که خدای متعالی، از اهل بیت علیه السلام کسی را بر می گزیند تا جهان را از ظلم و جور برهاند، و او هم امام زمان ماست درک اهمیت و عظمت این نعمت که بر شناخت مقام حضرت مبتنی است، چیزی شبیه محال است؛ زیرا کسی می تواند ارزش موجودی را درک کند که بتواند مرتبه ی وجودی او را بشناسد.

علی بن موسی الرضا علیه السلام  می فرمایند: امام تنها فرد شایسته زمان خویش است که هیچ کس را به مقام او راهی نیست و هیچ عالمی با او یکسان نخواهد بود، بدل، مثل و همتایی ندارد. تمامی فضایل و کمالات با به او اختصاص یافته است. پس چه کسی می تواند به مقام شناخت امام برسد و یا ممکن است مقام امامت را اختیار کند. هیهات هیهات که عقل ها گمراه و سرگردان می شود. چشم ها نابینا می شوند، بزرگان احساس کوچکی می کنند، دانایان حیران می مانند، سخنوران از سخن گفتن باز می مانند، متفکران احساس نادانی می کنند، و شعرا و ادبا و مبلغان ناتوانند از این که یک شان از شوون یا یک فضیلت از فضایل امام را بیان کنند و لذا اقرار به عجز و کوته فکری می کنند، پس چگونه می توان تمامی اوصاف امام و عمق آنها را درک و توصیف کرد و چگونه کسی می تواند به جای امام بر حق، بر سکوی امامت بایستد و مردم را از وجود امام بی نیاز کند در حالی که امام همچون ستاره ای است که دست خواستاران و توصیف توصیف کنندگان به او نمی رسد. (کافی ج 1ص198)

ضرورت تلاش برای شناخت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف

از سوی دیگر نباید چنین توهمی پیش آید که چون نمی توانیم بدان قله ی رفیع برسیم، پس باید همه چیز را رها کنیم. همان درجه از معرفت که به برکت آموزه ها و راهنمایی های اهل بیت قابل دستیابی است، آنقدر عظمت دارد که تمام جهان مادّی در برابر آن بی ارزش باشد. نمی گوییم میتوانیم به معرفت مقام معصوم علیه السلام برسیم؛ اما همان مقامی که در سایه ی هدایتگری این انوار پاک می توانیم بدان دست یابیم، آن قدر بزرگ است که تمام این جهان با همه ی عظمتش در برابر آن، هیچ بها و ارزشی ندارد.

حال حیف نیست که عمری را که می تواند ما را به معرفت چنان مقام والایی برساند، برای بدست آوردن یک مشت خشت و گل یا چند پاره آهن صرف شود؟

قرآن کریم می فرماید:

آیا به شما خبر دهیم که زیانکارترین (مردم) در کارها چه کسانی هستند؟ آن ها که تلاش هایشان در زندگی دنیا گم و نابود شده است و با این حال می پندارند که کار نیک انجام می دهند. کهف 104

اگر آدمی با اختیار خویش می تواند راه درست را برگزیند، چرا کاری نکند که لحظه لحظه عمرش باعث سعادت شود و هر نفس کشیدنش او را بالا ببرد. مگر راه بسته است؟!

همه ی انبیا و اولیا آمده اندتا ما را بدین صراط مستقیم نزدیک کنند؛ راهی را به ما نشان دهند که با هر گامی در آن ترقّی کنیم ؛ هر نفسی که می کشیم، پرواز کنیم ؛ هر روزی که از ما بگذرد، مقامی را بدست آوریم.

فهمیدن این حقیقت، خود نعمتی است که به برکت اهل بیت علیه السلام نصیب ما شده است حال که زیان کاری خویش را در کارهای غیرخدایی دریافتیم، باید بیش تر مراقب گفتار و رفتار خود باشیم. نیت ها و کارهایمان را برای خداوند خالص، و این حقیقت را همواره به یکدیگر یادآوری کنیم.

به فرموده قرآن، همه ما انسان ها در زیان و خسارتیم، مگر کسانی از ما که ایمان و عملی خالص داشته باشند و دیگران را نیز به راه حق و حقیقت سفارش کنند:

سوگند به عصر که انسان ها همه در زیانند، مگر کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده اند و یکدیگر را به حق و استقامت بر آن سفارش می کنند.  والعصر 2-3

این راه، راهی باز و هموار و جاده ای روشن  و آشکار است؛ اما ما چشمانمان را می بندیم؛ انگار که نمی دانیم چه باید کرد.!!!

راه های افزون سازی معرفت به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف

ازدیاد معرفت ما به امام زمان ارواحنا فداه، به دو شرط وابسته است: 1- ادلّه ی حقانیت و مقام والای آن امام معصوم را دریابیم.2-دلمان را برای پذیرش معرفت بیش تر حضرت آماده سازیم.

برای بازتاب نور، آیینه باید صیقلی باشد، و در برابر نور نیز قرار بگیرد. اگر آیینه ای صیقلی باشد، ولی در اتاق تاریک قرار گیرد نمی تواند نور را منعکس کند. همچنین اگر اتاق روشن باشد ولی آیینه صیقلی نباشد نمی تواند نور را بازتابد.

برای معرفت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف هم باید ادلّه روشنی یافت، و هم دل را پاک و با صفا کرد. هر قدر دل، صفایش بیش تر باشد، ادلّه محکم نیز بیش تر می شود و آن وقت است که ایمان قوی تر، معرفت، بیش تر و عشق نیز افزون تر می شود.

تابش نور حضرت همیشگی و دائم است. مهم آن است که ما دل هایمان را آماده کنیم و از آن زنگار برگیریم تا نور حضرت بر دل هایمان بتابد و فیض دائم او بر ما ببارد.

وقتی دلی توجهش به شیطان و آلوده به ظلمت گناه است. دیگر لیاقت توجّه به امام عصر علیه السلام و بازتاب نور حضرت را ندارد؛ اما اگر دلی به دنیا، هوس ها و شیطنت ها آلوده نباشد، چونان آیینه ای صیقلی نور آن بزرگوار را منعکس می سازد.

 پس کسانی که شناخت درستی از امام علیه السلام عجل الله تعالی فرجه الشریف دارند، گویا در مسیری بی انتها در حال حرکتند.


آرشیو مطالب
Skip Navigation Links

دلنوشته ها
 این بخش در حال
به روزرسانی می باشد

تصاویر سایت
 این بخش در حال
به روزرسانی می باشد